"Aing pengen kadinya" "Euh aing mah" "Nya kumaha aing we" "Ntar aja we pergi nya sama aing" Kata "aing" ini pasti sudah familiar di kalangan orang sunda, ataupun para pendatang di daerah Jawa Barat. Bahkan ntah hanya menurut pikiran saya yang sok tahu, kata aing ini ibaratkan gue nya Jakarta, alias sudah jadi bahasa gaul. Why? lantaran abdi sering ngadangu si aing aing eta teh dihijikeun sareng bahasa Indonesia (Sapertos nu ku abdi serat di luhur), sareng siga na barudak sapantareun abdi seeurna terang sareng ngangge aing hungkul dina basa sunda teh. Ieu nu matak miris saur abdi mah. Ya gitu lah, hehe. (Sengaja pake bahasa sunda biar ga terlalu nyindir heheh) Memang berdasarkan apa yang saya baca dan apa yang saya rasakan, kata aing ini menunjukan kebanggaan diri kita. Dengan berkata "Aing mah ........" atau apapun, dapat menunjukan bahwa kita bangga dengan apa yang kita punya. Namun menurut tata bahasa sunda, kata ...